Auteursarchief: kindbehartiger

Over kindbehartiger

De Kindbehartiger is een professional die er speciaal is voor kinderen in een scheidingssituatie, om te luisteren naar hun stem en om hun stem te vertalen richting ouders, verzorgers, overige belanghebbenden en indien nodig het juridisch speelveld. De Kindbehartiger treedt op als belangenbehartiger van kinderen in een scheidingssituatie.

De Kindertelefoon

De Kindertelefoon, je hebt het misschien wel eens voorbij zien komen op televisie of er over gehoord in de wandelgangen. Maar wat is de Kindertelefoon eigenlijk? Voor wie is de Kindertelefoon? En hoe gaat de Kindertelefoon te werk?

Wat is de Kindertelefoon?
De Kindertelefoon is een plek in Nederland waar kinderen gratis en in vertrouwen kunnen praten over verschillende onderwerpen. Als je niet durft, kan of wil praten met iemand in jouw eigen omgeving, maar je het toch wel fijn vindt om jouw verhaal kwijt te kunnen, of om advies te kunnen vragen, staat de Kindertelefoon voor je klaar. Op deze manier streeft de Kindertelefoon ernaar om het zelf-oplossend vermogen van kinderen te vergroten. Met iemand praten over je problemen kan ontzettend opluchten. Bovendien hoef je nooit bang te zijn dat jouw verhaal terecht komt bij mensen uit jouw omgeving, want de gesprekken met de Kindertelefoon zijn altijd in vertrouwen en worden dus geheimgehouden. De Kindertelefoon is in 1979 opgericht, in Het Jaar van Het Kind. Toen was er nog maar één locatie in Amsterdam. Ook kostte het toen nog 25 cent om te bellen naar de Kindertelefoon. Inmiddels heeft de Kindertelefoon 7 locaties in Nederland, in Almelo, Amsterdam, Groningen, Nijmegen, Rotterdam, Tilburg en Utrecht. Ook is er een hoofdkantoor waar alle plannen worden gemaakt om zo kinderen nog veel beter te kunnen helpen.

Hoe werkt de Kindertelefoon?
Er werken ongeveer 600 professionals bij de Kindertelefoon, van 19 tot 70 jaar oud. Ook werken er jonge vrijwilligers van 16 tot 19 jaar oud waar je mee kan chatten. De vrijwilligers zijn getraind maar ze volgen nooit een vast script. De vrijwilligers volgen een uitgebreide training. Ze leren dan hoe ze het beste met kinderen kunnen praten, met wat voor soort vragen kinderen kunnen bellen en hoe ze samen met de kinderen kunnen nadenken over oplossingen. Ongeveer 90% van de vrijwilligers zijn vrouwen en 10% zijn mannen. Alle telefoontjes en chats komen binnen in één heel groot computersysteem. Dat systeem verdeelt dan de gesprekken over alle verschillende locaties.

Wanneer kan je bellen naar de Kindertelefoon? En waarover kan je bellen?
De Kindertelefoon is voor kinderen tussen de 8 en 18 jaar oud. De kindertelefoon is alle dagen van het jaar open. Je mag alle dagen van de week bellen en chatten van 11:00 tot 21:00 uur. Van maandag tot en met vrijdag kan je bovendien met een jonge vrijwilliger chatten tussen 18:00 en 20:00 uur. Er bestaat geen lijstje met onderwerpen waar je de Kindertelefoon voor mag bellen. Met onderwerpen waar jij je naar over voelt, verdrietig over bent, mee zit of simpelweg gewoon over wil kletsen mag je naar de kindertelefoon toe stappen. Kinderen bellen de Kindertelefoon bijvoorbeeld over problemen op school, onzekerheid over hun lichaam, verliefdheid, ruzie met familie of vrienden, het hebben van een lastige thuissituatie, eenzaamheid en nog veel meer. Twijfel dus nooit of je wel mag bellen, je bent altijd welkom.

Wil je de Kindertelefoon bellen?
De Kindertelefoon is bereikbaar op het telefoonnummer: 0800-0432. Het bellen van dit nummer is gratis! Ook kan je op de website chatten met een medewerker. Soms is het heel druk op de chat en moet je heel eventjes wachten. Op de website van de Kindertelefoon is veel informatie te vinden die misschien nuttig kan zijn voor jouw vragen of problemen. Als je een woord opzoekt in de zoekmachine krijg je informatie van de Kindertelefoon website, maar ook daarbuiten. Ook kan je verhalen delen met leeftijdsgenoten via ‘Help elkaar’ en het forum. ‘Help elkaar’ is voor kinderen van 8 tot 12 en het forum is voor kinderen van 13 tot 18. Tot slot komen de medewerkers van de Kindertelefoon ook langs op scholen. Ze geven dan informatie en ze spelen een gesprek na. Jouw leraar of lerares mag op de website een aanvraagformulier invullen zodat de Kindertelefoon ook op jouw school langs kan komen.

Raad van Kinderen Kindbehartiger

Op 5 juni 2019 vond de Conferentie 2100 plaats in het Museon te Den Haag. Een middag die in het teken stond van het op gelijkwaardig in dialoog gaan tussen kinderen en volwassen, omdat we de toekomst samen met elkaar maken en kindinclusie het nieuwe normaal mag worden. Een initiatief van de Missing Chapter Foundation.

De Beroepsorganisatie Kindbehartiger heeft in 2018 en begin 2019 hard gewerkt met haar Raad van Kinderen van de Bijenkorf school in Gouda. De kinderen hebben meegekeken naar de hulpvraag van de organisatie over wat kinderen in een scheidingssituatie nodig hebben. Hier kwamen verschillende adviezen uit naar voren waaronder dat kinderen te weinig weten waar ze terecht kunnen en niet van hun rechten afweten. Daarom is samen een boekje ontwikkeld dat op de markt zal worden gebracht en voor scholen beschikbaar wordt besteld. Door deze mooie samenwerking zijn we genomineerd voor de Raad van Kinderen Awards die op 5 juni is uitgereikt.

Ondanks dat we niet gewonnen hebben kijken we met trots terug op het hele proces en zijn we vooral onze Raad van Kinderen dankbaar voor hun geweldige adviezen. Samenwerken met kinderen loont! Met onze Raad gaan we dan aan verder de slag met meer nieuwe ideeën die gericht zijn op preventie en meer kinderen kunnen bereiken. Bekijk hier het jaarverslag van onze Raad van Kinderen.

De Raad van Kinderen is een initiatief van Missing Chapter Foundation, waarbij kinderen meebeslissen met bestuurders/beleidsmakers van bedrijven, over kwesties als duurzaamheid, armoede en gezondheid en kinderen in kwetsbare posities. Kinderen zijn een groep die nog te vaak niet voldoende gehoord worden bij beleidsbeslissingen. Het is juist belangrijk – en logisch – dat deze groep wordt meegenomen, want zij zijn samen met volwassenen de toekomst!

Gastblog KJRW Urecht Ouderschapsplan

Het ouderschapsplan
Een ouderschapsplan, je hebt er vast wel eens over gehoord als je ouders gaan scheiden of gescheiden zijn. Maar wat is het eigenlijk? Waarom wordt het gemaakt? En wat is jouw rol?

Wat is een ouderschapsplan?
Als ouders gaan scheiden moet er natuurlijk van alles geregeld worden met betrekking tot de kinderen. Dingen die voorheen vanzelf gingen moeten nu afgesproken worden; waar wonen de kinderen doordeweeks, waar vieren ze Sinterklaas en Kerst en hoe houden de ouders elkaar op de hoogte over de kinderen? Al dit soort zaken worden in een ouderschapsplan geregeld. Het wordt opgesteld door beide ouders. Het idee daarvan is dat als ouders zelf een plan maken ze zich er veel makkelijker aan houden dan wanneer de rechter afspraken opstelt en zegt dat de ouders het zo voortaan moeten doen. De wet zorgt ervoor dat het verplicht is voor ouders om een ouderschapsplan op te stellen als ze gaan scheiden. Als de ouders geen ouderschapsplan aan de rechter kunnen laten zien mogen ze in principe niet gaan scheiden! Daar zijn uitzonderingen op maar dan moeten ze laten zien dat er echt geen mogelijkheid was om een ouderschapsplan te maken. De rechter zal kijken of het ouderschapsplan aan de eisen voldoet die de wet hieraan stelt. Het ouderschapsplan moet worden opgesteld wanneer getrouwde/geregistreerde ouders gaan scheiden en wanneer niet-getrouwde/niet-geregistreerde ouders gaan scheiden als ze samen het gezag over hun kinderen uitoefenen. Het ouderschapsplan is verplicht wanneer de kinderen jonger zijn dan 18 jaar. Als de kinderen ouder zijn hoeft er geen ouderschapsplan te worden opgesteld maar moeten wel afspraken gemaakt worden over de kosten van levensonderhoud en studie totdat de kinderen 21 jaar zijn.

Wat moet er in een ouderschapsplan staan?
In de wet staan drie onderwerpen genoemd waarover de ouders sowieso afspraken moeten  maken. Allereerst de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. Wanneer ouders samen het gezag over hun kinderen hebben dan spreken ze in het ouderschapsplan een zorgregeling af, hierin staat dan hoe ouders de zorg- en opvoedingstaken verdelen. Zo kan bijvoorbeeld een co-ouderschap worden afgesproken, dan worden alle zorg- en opvoedingstaken en kosten gelijk verdeeld over de ouders. Er kan ook een andere regeling worden afgesproken. In het plan kan dan bijvoorbeeld afgesproken worden wanneer het kind bij welke ouder woont en hoe de vakanties en feestdagen geregeld zijn. Als slechts een van de ouders het gezag heeft wordt geen zorgregeling maar een omgangsregeling afgesproken. De ouder zonder gezag is niet verantwoordelijk voor de zorg en opvoeding van het kind maar heeft natuurlijk wel recht om met het kind om te gaan. In het ouderschapsplan kan dan geregeld worden hoe die omgang eruit gaat zien, bijvoorbeeld dat het kind iedere dinsdag en zaterdag bij die ouder is. Daarnaast moet het ouderschapsplan ook een regeling over informatie en consultatie bevatten. Dit betekent dat de ouders afspraken moeten maken over hoe ze elkaar op de hoogte houden over de kinderen. Bijvoorbeeld door af te spreken hoe vaak ze elkaar informatie geven en hoe ze dat doen. Tot slot moeten er in het ouderschapsplan ook afspraken worden opgenomen over de kinderalimentatie. Dit zijn afspraken over geld. Dan kan bijvoorbeeld afgesproken worden dat de ene ouder een vast bedrag per maand aan de andere ouder betaald om de kosten van het kind te kunnen betalen. Maar ouders mogen natuurlijk nog veel meer vastleggen als ze dat willen, ouders hebben veel vrijheid in wat voor afspraken ze maken in het ouderschapsplan. Zo kunnen ze bijvoorbeeld ook een regeling opnemen over bedtijd, huiswerk maken en de omgang met ooms en tantes.

Rol van het kind
Wanneer ouders gaan scheiden wordt er door een advocaat een verzoekschrift ingediend bij de rechter. Dat verzoekschrift is een soort brief waarin de advocaat aan de rechter vraagt om een scheiding tussen de ouders uit te spreken. In dat verzoekschrift moet ook beschreven staan op welke manier de kinderen zijn betrokken bij het opstellen van het ouderschapsplan. Dit is een eis die de wet stelt aan het ouderschapsplan en de rechter zal dit dus ook controleren. Ouders moeten hun kinderen dus betrekken bij het ouderschapsplan. Dit betekent niet dat de kinderen de afspraken bepalen of dat ze betrokken worden in de strijd tussen hun ouders. Maar ouders kunnen bijvoorbeeld aan de kinderen vertellen wat in het plan staat en vragen wat de kinderen ervan vinden. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van de leeftijd van de kinderen.

Kortom, in een ouderschapsplan staan allerlei afspraken over de kinderen. Die afspraken gaan in ieder geval over zorg- en omgang, informatie en geld. Het wordt gemaakt door de ouders samen en de kinderen moeten erbij worden betrokken. Zonder ouderschapsplan mogen ouders in principe niet gaan scheiden.

Een stiefouder, hoe zit dat nou juridisch

In Nederland worden er steeds meer kinderen na een scheiding opgevoed door een stiefouder. Maar wanneer is iemand precies een stiefouder? En wat zijn de rechten en plichten die hieraan verbonden zijn?

Stiefouder
Iemand is een stiefouder wanneer hij of zij trouwt of een geregistreerd partnerschap aangaat met de vader of moeder van een minderjarig kind. Alleen samenwonen is niet genoeg voor het zijn van een stiefouder.

De rechten en plichten van een stiefouder
Een stiefouder heeft voornamelijk plichten, dus dingen die hij of zij moet doen. Een stiefouder moet bijvoorbeeld meebetalen aan de opvoeding en verzorging van kinderen onder de 18 jaar. Zodra het kind ouder is dan 18 jaar, dan moet de stiefouder meebetalen aan kosten voor de studie en levensonderhoud totdat het kind 21 is.

En hoe zit het met het ouderlijk gezag? Dit is het recht en de plicht van een ouder om een minderjarig kind op te voeden en te verzorgen. Een stiefouder heeft niet automatisch ouderlijk gezag over stiefkinderen. Er kunnen namelijk maar twee mensen gezag hebben over een kind. Dit zijn vaak de biologische ouders. Op het moment dat één van de twee biologische ouders het ouderlijk gezag verliest, is er voor een stiefouder de mogelijkheid om alsnog gezag te verkrijgen. Hiervoor kan er een verzoek bij de rechtbank worden gedaan. Hierbij moet de stiefouder laten zien dat hij/zij al enige tijd voor het kind zorgt. Uiteindelijk beoordeelt de rechter of de stiefouder wel of niet het gezag krijgt en kijkt hierbij vooral naar de belangen van het kind.

Wat gebeurt er als je ouder en je stiefouder gaan scheiden, maar je al heel lang door je stiefouder bent opgevoed? Officieel vervallen de plichten als stiefouder op dat moment. Er is gelukkig wel een mogelijkheid om contact te kunnen houden. Hiervoor kan er weer naar de rechter worden gegaan en gevraagd om een ‘omgangsregeling’. In een omgangsregeling wordt vastgelegd op welke wijze er contact moet blijven tussen jou en je stiefouder.

Het erfrecht is bij stiefouders en stiefkinderen ook anders dan normaal. Als een stiefouder geen testament heeft opgemaakt (in een testament wordt bepaald wat er met de erfenis gebeurt nadat je overlijdt) krijgt een stiefkind volgens de wet geen erfenis. Als er wel een testament is opgemaakt, dan moet er naar de inhoud van het testament gekeken worden. Een stiefouder kan een stiefkind betrekken in de verdeling van de erfenis, hierdoor krijgt een stiefkind dezelfde positie als ‘eigen kinderen’. Een andere optie is dat de stiefouder het stiefkind als erfgenaam benoemd, waardoor het stiefkind ook recht heeft op erfenis. Tot slot kan een stiefouder bepalen dat een stiefkind recht heeft op een bepaald bedrag of een bepaald goed. Normaal gesproken erft een stiefkind dus niet van een stiefouder, maar een stiefouder kan dit wel regelen waardoor een stiefkind dezelfde positie als het eigen kind krijgt.

Voor vragen over jouw positie als stiefkind of over de rechten en de plichten van je stiefouder kan je terecht bij de Kinderbehartiger of bij een Kinder- en Jongerenrechtswinkel bij jou in de buurt!

Verschillende kinderbeschermingsmaatregelen

Door: KJRW Utrecht

Als er zorgen zijn over het veilig opgroeien van jou als kind, dan wordt er geprobeerd om samen met je ouders te werken aan verschillende oplossingen voor de problemen die zich voordoen. Soms lukt het helaas niet altijd om met een deskundige de problemen binnen het gezin op te lossen. Als de vrijwillige hulp niet voldoende is om jouw veiligheid te garanderen en de rechter vindt dat jouw ontwikkeling in gevaar is, kan hij een kinderbeschermingsmaatregel opleggen. Je ouders moeten daar dan verplicht aan meewerken. Maar wat is een kinderbeschermingsmaatregel nou eigenlijk? welke soorten kinderbeschermingsmaatregelen zijn er en wat houden de verschillende kinderbeschermingsmaatregelen in?

Als eerste heb je de voorlopige ondertoezichtstelling. Op het moment dat dit wordt opgelegd vindt de rechter dat de situatie van jou als kind heel ernstig of bedreigend is. Je krijgt daarom meteen een gezinsvoogd. Deze gezinsvoogd geeft advies over de opvoeding aan je ouders en maakt daar afspraken over. Je ouders blijven ondertussen verantwoordelijk voor jou, maar zijn wel verplicht om te luisteren naar de gezinsvoogd. Je mag dus gewoon thuis blijven wonen. De voorlopige ondertoezichtstelling duurt maximaal 3 maanden. In die 3 maanden wordt jouw thuissituatie onderzocht en besloten door de rechter of de voorlopige ondertoezichtstelling wordt gestopt of moeten worden verlengd naar 1 jaar. Als het binnen het gezin weer goed gaat geeft de gezinsvoogd dit door aan de raad voor de kinderbescherming. De raad voor de kinderbescherming kijkt dan een laatste keer of alle problemen zijn opgelost en indien dit zo is wordt de voorlopige ondertoezichtstelling beëindigd. Als het nog niet zo goed gaat binnen het gezin en de problemen nog niet zijn opgelost,  wordt de ondertoezichtstelling verlengd met maximaal 1 jaar, we spreken dan niet meer van een voorlopige ondertoezichtstelling maar van ondertoezichtstelling.

Soms zijn de zorgen om jou als kind zo erg, dat het beter is dat je even niet meer thuis woont. Je komt dan voor een bepaalde periode bij een andere gezin (pleeggezin) of in een tehuis. Dit wordt uithuisplaatsing genoemd. Vaak mag je wel nog contact hebben met je ouders, tenzij de gezinsvoogd denkt dat het beter voor jou is om dat niet te doen. De uithuisplaatsing duurt maximaal 1 jaar. Het doel is natuurlijk dat jij zo snel mogelijk weer terug naar huis kan, als de situatie weer helemaal veilig is. Mocht de rechter hier na 1 jaar niet van overtuigd zijn, kan hij de uithuisplaatsing verlengen.

Als er al een ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing zijn opgelegd en het voor jou nog steeds niet mogelijk is om veilig bij je ouders op te groeien, kan de rechter een gezagsbeëindigende maatregel opleggen. Het ouderlijk gezag wordt dan beëindigd, waardoor je ouders niet meer verantwoordelijk zijn voor jou als kind. Je krijgt een voogd en je wordt opgevoed in een pleeggezin of tehuis. Jouw gezinsvoogd krijgt het gezag over jou en bepaalt of het veilig is om het contact met je ouders te behouden. Daarnaast houdt de gezinsvoogd je ouders op de hoogte van de ontwikkelingen die jij doormaakt.

Kinderalimentatie

Gastblog KJRW Utrecht over kinderalimentatie?

Wat is kinderalimentatie?

Ouders moeten de kosten van de verzorging en opvoeding van hun kinderen betalen totdat zij de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt. Daarna moeten ouders de kosten van levensonderhoud en studie betalen totdat het kind 21 jaar wordt. Wanneer de ouders uit elkaar gaan, blijven zij verplicht om deze kosten van de kinderen te betalen. Deze bijdrage in de kosten die het kind heeft om te kunnen leven heet de kinderalimentatie.

Kinderalimentatie

In de wet staat geschreven dat ouders verplicht zijn om ‘in de kosten van verzorging en opvoeding’ van hun minderjarige kinderen te voorzien. Verder staat in de wet geschreven dat meerderjarige kinderen (vanaf 18 tot 21 jaar) recht hebben op een voorziening ‘in de kosten van levensonderhoud en studie’. Wanneer de ouders uit elkaar gaan, blijven zij verplicht om de kosten voor de opvoeding en levensonderhoud van de kinderen te betalen.Deze onderhoudsplicht kan dan gestalte krijgen in de betaling van een geldbedrag. Dit wordt de kinderalimentatie genoemd. Kinderalimentatie is dus een bijdrage in de kosten die een kind heeft om te kunnen leven.

Duur van de kinderalimentatie

Vaak wonen kinderen na een scheiding voornamelijk bij één van de ouders. Dit is de verzorgende ouder. Met de andere ouder is er een omgangsregeling. Dit is de niet-verzorgende ouder. Meestal betaalt de niet-verzorgende ouder kinderalimentatie aan de verzorgende ouder. De verzorgende ouder ontvangt de kinderalimentatie totdat het kind 18 jaar wordt. Het kind ontvangt zelf alimentatie op het moment dat hij/zij 18 jaar wordt. De alimentatieplicht duurt tot het kind 21 jaar wordt of tot het kind financieel zelfstandig wordt. Wanneer het kind (vanaf 18 tot 21 jaar) een inkomen heeft en in zijn/haar eigen levensonderhoud kan voorzien, kan met het kind worden overlegd om de alimentatie te verlagen of te stoppen.

Ouders kunnen soms ook na het 21e jaar onderhoudsplichtig zijn. Meerderjarigen vanaf 21 jaar hebben alleen een recht op levensonderhoud wanneer zij ‘behoeftig’ zijn. Dit betekent dat zij geen eigen middelen hebben en redelijkerwijs niet in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een lichamelijke of geestelijke handicap. Studerende kinderen vanaf 21 jaar zijn in principe niet ‘behoeftig’.

Hoogte van de kinderalimentatie

De ouders kunnen samen afspraken maken over de hoogte van de kinderalimentatie. Deze afspraken komen in het ouderschapsplan te staan. In het ouderschapsplan komen ook andere afspraken over de kinderen te staan, bijvoorbeeld over de verdeling van zorg. De rechter beoordeelt vervolgens het bedrag en kijkt of het bedrag niet te laag is. Wanneer de rechter het bedrag te laag vindt, kan hij een ander bedrag vaststellen. De rechter stelt ook het bedrag vast wanneer het niet lukt om samen afspraken te maken.

Problemen met de betaling  

Wanneer er problemen zijn met de betaling kan de verzorgende ouder hulp krijgen van het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO). Het LBIO kan de alimentatie innen bij de alimentatieplichtige ouder en uitbetalen aan de verzorgende ouder of het kind van tussen de 18 en 20 jaar. De kosten voor de invordering moet de alimentatieplichtige ouder/ex-partner betalen.

Gastblog KJRW Utrecht, wat is gezag

Wat is gezag?

Alle kinderen onder de 18 jaar staan onder gezag. Ze hebben dus iemand, meestal een ouder, die bepaalde beslissingen voor ze kan maken. Maar wat betekent ‘onder gezag staan’ voor jou als kind nu eigenlijk? Na het lezen van deze blog wordt dat hopelijk duidelijk voor je.

Wat is ouderlijk gezag?

In de wet staat geschreven dat alle kinderen onder de 18 jaar ‘onder ouderlijk gezag staan’. Dit betekent dat jouw ouders de plicht én het recht hebben om je op te voeden en te verzorgen. Ook moeten je ouders belangrijke beslissingen over jou gezamenlijk nemen. Hierbij kan je denken aan het aanvragen van een paspoort of aan een verhuizing. Beide ouders moeten hier dan toestemming voor geven. Zijn er belangrijke keuzes te maken bij jou op school of moet je naar de dokter, dan moeten beide ouders betrokken worden. En als jij met één van je ouders naar het buitenland reist, moet duidelijk zijn dat de andere ouder dat goed vindt. Daarnaast beheren je ouders jouw geld en spullen.

Hoe ontstaat ouderlijk gezag?

Voordat we je kunnen uitleggen hoe gezag ontstaat is het belangrijk dat je weet wat er met het woord ‘ouders’ bedoelt wordt. Met ‘ouders’ bedoelen we de ouders volgens de wet. Meestal bedoelen mensen met ‘ouders’ de biologische ouders. Dat is dus wat anders dan de ouders volgens de wet. Volgens de wet is een moeder degene die het kind gebaard heeft. Zij is dus zwanger geweest van het kind. De moeder krijgt bijna altijd automatisch gezag. Voor vaders is dit anders. De vader van een kind is volgens de wet de man die op het moment dat het kind geboren wordt met de moeder is getrouwd of een geregistreerd partnerschap met haar heeft. Maar is de moeder op dat moment niet met de man getrouwd of heeft zij geen geregistreerd partnerschap met hem, dan heeft de man geen gezag.

Gezag aanvragen

Soms doet zich dus de situatie voor dat ouders een kind krijgen zonder dat zij met elkaar getrouwd zijn of een geregistreerd partnerschap hebben. In het geval dat de man dan toch graag gezag over het kind wil, dan moet hij een aantal stappen doorlopen. Eerst moet hij het kind bij de gemeente erkennen. Dat is kosteloos. Daarna vragen de moeder en de man samen op rechtspraak.nl gezag aan bij de rechtbank. Wordt de aanvraag goedgekeurd, dan hebben zij vanaf dat moment gezamenlijk gezag. Dit blijft gelden, ook als de relatie eindigt.

In totaal kunnen er maximaal 2 personen over jou gezag hebben. Er kan dus geen gezag meer worden aangevraagd als er al 2 personen gezag hebben.

Wanneer stopt gezag?

Het gezag stopt automatisch als je 18 jaar wordt. Wel hebben jouw ouders een onderhoudsplicht tot dat je 21 jaar wordt. Dat betekent dat je ouders de kosten voor jouw verzorging en je studie moeten betalen.

Andere situatie

Is jouw situatie anders dan dit voorbeeld, zijn jouw ouders bijvoorbeeld van hetzelfde geslacht of ben jij geadopteerd, dan is het mogelijk dat er in jouw situatie andere regels gelden. Wil je hierover meer weten stuur dan gerust een berichtje aan de kindbehartiger of de Kinder- en Jongerenrechtswinkel Utrecht.

Blog KJRW Utrecht, als je ouders gaan scheiden

Papa en mama gaan uit elkaar, wat nu ?

Als je net lekker wil gaan slapen hoor je weer een hoop kabaal en harde stemmen van beneden komen. Papa en mama staan wéér tegen elkaar te schreeuwen; minstens drie keer per week gaat het er zo aan toe. Waarom doen ze dat nou? Vinden ze elkaar dan niet meer lief? Maar het zijn toch m’n ouders, die horen elkaar lief te vinden….

Alle ouders hebben wel eens ruzie, of een meningsverschil. Helaas komt het bij sommige kinderen thuis voor dat de ouders wel heel veel ruzie hebben. Of soms is de ene ouder heel veel weg van huis of doen je ouders heel afstandelijk tegen elkaar. Dan heb je toch het gevoel dat er iets niet klopt….

En ja hoor daar is de vraag dan: kom je even bij ons op de bank zitten we moeten je wat vertellen. Je voelt de bui al hangen: ze gaan scheiden. Maar wat is dat eigenlijk scheiden? En wat gebeurt er dan allemaal? Gaan we dan verhuizen? En bij wie moet ik dan gaan wonen? Moet ik nu gaan bedenken wie ik liever vind?

Als je ouders gaan scheiden kan dat super verwarrend en raar zijn. Heel veel dingen kunnen veranderen. Ze moeten allemaal afspraken en omgangsregels maken over het gene wat van hun allebei is: de kinderen! Als je nog onder de 18 jaar bent dan moeten je ouders samen een plan en afspraken maken over hoe ze de opvoeding verder gaan uitvoeren nu ze uit elkaar zijn. Deze afspraken gaan over bij wie je bijvoorbeeld gaat wonen en hoe ze de kosten gaan verdelen.

Het kan soms best wel lastig zijn om die afspraken te maken zonder dat ze ruzie krijgen. Daarom kunnen ze hierbij ook de hulp vragen van een advocaat of een mediator. Een mediator is een persoon die je ouders helpt om uit de discussie te komen zonder een kant te kiezen.

Als je ouders zijn getrouwd dan moeten ze naar de rechter om aan te geven dat ze willen scheiden. Als je twaalf jaar of ouder bent, zal de rechter ook aan jou vragen wat je er van vindt dat je ouders gaan scheiden. Ook zal de rechter vragen naar jouw mening over de tijd die je wil doorbrengen met beide ouders. Dit kan je vertellen tijdens een gesprek met de rechter, maar je mag ook een brief schrijven.

Samen met jou en je ouders maakt de rechter een omgangsregeling. Deze regeling kan best wel wat veranderingen met zich mee brengen. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat je moet verhuizen, of dat je bijvoorbeeld je moeder meer ziet dan je vader. Als ouders er in slagen om afspraken te maken dat je beide ouders evenveel ziet dan noem je dat co-ouderschap.

Kortom: als je ouders gaan scheiding kan er echt super veel veranderen. Dit is soms best wel lastig. Daarnaast kan je ook echt wel eens verdrietig zijn over dat je ouders niet meer bij elkaar zijn: dat is heel normaal. Maar je ouders zullen met behulp van de advocaat en de rechter altijd goede afspraken over jou maken.

En vergeet natuurlijk de voordelen niet: alles doe je nu twee keer! Twee keer op vakantie, dubbel zakgeld en twee keer je verjaardag vieren!!!

Als je ooit vragen hebt over de scheiding van je ouders en hoe het allemaal in zijn werk gaat dan kan je ook altijd om hulp vragen. Dit kan bijvoorbeeld bij de Kindbehartiger of bij de Kinder- en Jongerenrechtswinkel.

Bron: Kinder- en Jongerenrechtswinkel Utrecht

Ik ben minderjarig en wil naar de rechter, wat nu?

Blogpost door de Kinder- en Jongerenrechtswinkel Utrecht over de informele rechtsingang

Ik ben minderjarig en wil naar de rechter, wat nu?

Wanneer je ouders gaan scheiden of gescheiden zijn, kun je met veel vragen zitten. Deze vragen kunnen eigenlijk over van alles gaan. Wat gaat er gebeuren als mijn ouders gaan scheiden? Of, hoe moet dat eigenlijk, scheiden? Misschien vraag je je af of je moet kiezen tussen je ouders als je twaalf jaar bent. Sommige vragen zou je misschien zelfs aan de rechter willen stellen, maar kan dat eigenlijk?

Als kind heb jij de mogelijkheid om met de rechter in gesprek te gaan als:

  • Je ouder of voogd niet goed voor jouw belangen opkomt. Dit betekent dat jouw ouder niet goed meer ziet wat voor jou belangrijk is. Dit kan zo zijn als je ouders gaan scheiden. Is de situatie heel erg dan kun je de rechter vragen iemand te benoemen die voor jouw belangen opkomt. Zo’n persoon heet een bijzondere curator;
  • Je een omgangsregeling wilt instellen, aanpassen of stopzetten wanneer je ouders gaan scheiden of zijn gescheiden. Denk hierbij aan een situatie waarin je bijvoorbeeld op dit moment doordeweeks bij je moeder woont en in het weekend bij je vader. Het kan dat je dit liever andersom wil. Het kan ook gaan om een omgangsregeling met iemand anders dan je ouders, zoals je opa of oma;
  • Je een informatie- en consultatieregeling wilt instellen, aanpassen of stopzetten. Bijvoorbeeld: je gaat na de scheiding van je ouders bij een van hen wonen. Je andere ouder heeft dan recht op informatie en mag meebeslissen over jou. Dit is belangrijk omdat jouw beide ouders dan weten hoe het met jou gaat, ook als ze je even een tijdje niet zien. Dit kan gaan over jouw gezondheid, school of andere belangrijke dingen over jou. Als je het hiermee niet eens bent, kun je een verzoek indienen om dit te wijzigen.

Als je de rechter wilt bereiken, kun je de rechter een brief schrijven, e-mail sturen of bellen. Als je hulp zou willen bij het maken van een brief of e-mail naar de rechter of bij het voorbereiden van een telefoongesprek, kun je contact zoeken met een Kindbehartiger. Deze professional kan je ondersteunen tijdens de scheiding.

Zoals hierboven al staat kun je in sommige gevallen ook om een bijzondere curator vragen. Dit kan wanneer je niet alleen jouw mening wil geven, maar ook wil dat er een persoon is die kijkt naar wat voor jou belangrijk is. Denk bijvoorbeeld aan de situatie dat jouw ouders in een vervelende scheiding zitten waarbij zij veel ruzie maken en jouw belangen vergeten of aan de situatie dat jij ruzie hebt met één van je ouders. Het moet wel gaan om een ernstige situatie. Bij gewone vragen over de opvoeding of ruzies over bijvoorbeeld zakgeld zal geen bijzondere curator benoemd worden door de rechter.

In een aantal gevallen heb jij als kind dus wel de mogelijkheid om met de rechter in gesprek te gaan. Maar misschien is er iemand in jouw familie waar je eerst naar toe kan gaan met jouw vraag? En is jouw vraag dan toch nog niet beantwoord, dan kan je ook altijd eerst nog naar de Kinder- en jongerenrechtswinkel of naar een Kindbehartiger. Zij kunnen jou ook verder helpen.

Zie ook:
Verschil Kindbehartiger en bijzondere curator in Jeugdzaken